Gedichten

                Beste bezoeker, welkom ook op deze pagina van de site

met gedichten  geschreven door anderen en door mezelf.

 

Het eerste gedicht heb ik geschreven in het kader van de opleiding: Systemisch werk( beter bekend onder de naam Familieopstellingen)..



 

 

Ontplooiing,

van verloren goed

 

Ze ging terug in de tijd

om de herinneringen terug te vinden

die ze door te kort aan

ruimte kracht en tijd

verloren gewaand moest achterlaten

 

Ze ging terug in de tijd

om de woorden te vinden

die bevroren

voor ze het levenslicht aanschouwden

 

 

In de vele herinneringen die ze vond

ontstond nieuw leven

ze vond terug wat ze lief hadwaand had achtergelaten

 

Een deel kon ze vatten in woorden

die uitgroeiden tot

zinnen en verhalen

 

Groot is de dank die ze voelt

voor de kracht, tijd en ruimte

die ze kreeg

door terug te keren in de tijd


mvh mei 2008

..........................

 

 


Als de muur , 

om je heen afbrokkelt

Begint tevens

de wederopbouw


(L)even


Langzaam leven, zeker niet te snel.

Komt het niet vandaag, dan morgen wel.

Langzaam leven, zeker niet te vlug,

Nu is nu en nu komt nooit meer terug.


Even dit en even dat,

 even, echt niet langer.

Hier en daar altijd wat

vind je dat niet jammer?


Langzaam leven.........


Geen gehaast meer geen geren

Zet een 'l' voor 'even'

 Zet een 'l' voor 'even' 

en 

Ontdek het woordje leven.


Langzaam leven......


Mensen zeggen 'tijd is geld'

Dat gezegde ken ik.

'k Heb vandaag mijn tijd geteld.

Miljonair dat ben ik


Langzaam leven......


(kinderliedje)


.............................................


Dood en Leven

als sterven en

 geboren worden


Te veel pijn, te weinig troost

Te veel dood te weinig leven

Om de dood in me op te nemen

Hoe leeft het leven verder

 Zonder ruimte voor de dood?


Ontstaat er dan overleven?

En wanneer kom ik dan weer toe aan leven?

Wanneer zullen we elkaar opnieuw ontmoeten

En weer samen zijn en gaan 

In de tijd die ruimte heet.

mvh mei 2008



..............................


     Beter hoopvol onderweg zijn

                dan aankomen       


     

Hollen of stilstaan


Er zijn mijn benen, die ver weg bewegen

Zij lijken zonder mij op weg te gaan

Voor rusten zijn ze als maar te verlegen

al wens ik dat ik eindelijk stil mag staan.


Zoals dit hollen, zo snelt ook mijn leven

ik ren achter de tijd en de feiten aan

Ik wil het niet, maar toch ben ik gedreven

mijn ademhaling stokt, brengt mij tot staan.


Bewegingsloos staar ik nu in het water

herinner mij het meedogenloze gaan

Ik heb geen wens, geen vuur, geen enkel plan


maar hopen wil ik op een beter later.

De doelloosheid en de traagte durf ik aan

voor leegte en stilte minder bang 


(Mirjam Janssen)

coachingskalender 2009





Hoop is dat ding met veertjes

Hoop is dat ding met veertjes
Dat neerstrijkt in je ziel
Er wijsjes zonder woorden zingt
En nooit valt hij er stil

Hoe hard de wind ook waaien zal
Hoe hevig ook de storm
Hij die zovelen warmte biedt
Dat vogeltje houdt vol

Het klonk zelfs in het koudste land 
En in het verste oord
Toch vroeg het mij in grote nood
Nooit om een kruimel brood

                                        Emily Dickinson

 

 

Powered by webXpress